SECUTOR       TAKMIČENJA       BORCI       INSTRUKTORI       ISTORIJAT       TEKSTOVI       OPREMA       KONTAKT    
 
 

 

Mixed Martial Arts (MMA)

 
 

ISTORIJAT NASTANKA MMA

Sa jačanjem Rimskog carstva opada popularnosti Pankrationa u Grčkoj, a ovaj vid borenja biva zamenjen Gladijatorskim borbama. Znatno kasnije, rvanje i boks su postali dominantni sportovi na Zapadu, dok su tradicionalne borilačke veštine cvetale u Aziji. Ovako stanje je ostalo vekovima.


 

Moderna takmičenja u MMA imaju dug istorijat, koji se pruža čak do 1800-ih godina kada su se rvači koji su predstavljali veliki broj stilova koji su uključivali jiu-jitsu, catch-as-catch-can (uhvati-kako-možeš), collar-and-elbow (kragna-i-lakat), grčko-rimski i mnogi drugi, sastajali na turnirima i revijalnim borbama širom čitave Evrope. Ipak, popularnost profesionalnog rvanja je nestala nakon Prvog svetskog rata, da bi se nakon nekog vremena pojavila u dva glavna pravca: „šut (shoot), u kojem su se borci zaista takmičili, i „šou“ (show) koji se u velikoj meri zasnivao na koreografiji i teatru, koji se kasnije razvio u moderno profesionalno rvanje.

Savremeni MMA najviše vodi poreklo od takmičenja bez pravila (Vale Tudo) koja su postala popularna u Brazilu početkom XX veka. Ovaj sport je međunarodni uspeh postigao tek od 1993. kroz UFC turnire (Ultimate Fight Championship), koje je u USA pokrenuo Rorion Grejsi.

Početkom 1900-ih u Brazilu se održavaju borbe bez pravila, pod nazivom Vale Tudo (sve dozvoljeno). U to vreme je bilo puno Japanskih doseljenika koji su u Brazilu vežbali Judo i Jujutsu. Najpoznatiji, ali ne i jedini, predstavnici Jiu-Jitsu tog vremena, bili su članovi familije Grejsi - Helio Grejsi i Carlson Gracie, koji su doprineli razvoju i popularizaciji Brazilskog Jiu-Jitsu, kao osnove Vale Tudo borenja.
 

VALE TUDO

Rorion Grejsi je pokrenuo 1993.godine UFC u Americi. Kao predstavnik BJJ bio je  Rojs Grejsi. On je pobedio sve protivnike iz drugih borilačkih veština u nadmetanju nazvanom Ultimate Fight Championship. Rojs (188cm i 78kg) je učestvovao na prva tri UFC turnira i otišao ne poražen sa 11 pobeda i 1 nerešenim rezultatom. Ovaj tip borenja je bio poznat u Brazilu pod imenom Vale Tudo (sve dozvoljeno), da bi kasnije u USA postao poznat kao NHB (No Holds Barred). Efikasnost ove veštine doprinela je tome da BJJ postena poznat širom sveta.

 Novembra 1993. godine, veliki broj Amerikanaca se prvi put sreo sa BJJ. Godinama u USA, su ljudi bili obmanjivani misticizmom i pogrešnim shvatanjima stvorenim od strane Holivuda. Da bi smo skratili već dobro poznatu priču, rećićemo da je Rojs Grejsi, mršavi Brazilac, dominirao protiv šampiona Kung Fua, Karatea, Boksa, Kikboksa, Rvanja i drugih borilačkih veština u takmičenju nazvanom UFC. Za razliku od današnjih MMA nadmetanja, Rojs je morao da se bori četiri puta u jednom turniru. Nije bilo težinskih kategorija, a Rojs je najčešće bio lakši od protivnika, ponekad i preko 40kg, pa i znatno više. Bilo je samo nekoliko pravila: bez kopanja očijiu, bez ujedanja i bez ograničenja trajanja borbe.

 Iako je ovo u USA bilo prvo predstavljanje javnosti BJJ protiv drugih stilova borenja, to nije bio i prvi put da borba u parteru dokazuje svoju prednost u odnosu na udaračke tehnike. Gene Label (predstavnik Judoa) borio se 1963. protiv šampiona u boksu pod imenom Milo Savidž i izvojevao efektnu pobedu.

 Rikson Grejsi, Heliov treći sin, je po mnogima najpoznatiji predstavnik svoje familije. On je postao poznat kada je sa 18 godina pobedio do tada ne poraženog uličnog borca Rei Zulua (Kralj Zulu). Crnac Zulu, bivši robijaš, do tada je imao 60 mečeva i ni jedan poraz, ali i pored toga Rikson ga je zadavio i tako postao novi šampion. Sledeće godine Zulu je ponovo izazvao Riksona, ali i je i ovaj put izgubio davljenjem.

 Nakon UFC-a i Rojsovih pobeda, pokrenula se MMA scena i širom sveta započinju organizovanja brojnih turnira ovog vida borenja. Jedan od najpoznatijih turnira slobodnog borenja svakako jeste Praid, koji se održava u Japanu. Kao Predstvanik BJJ na Praid turnirima učestvovao je Rikson Grejsi, izašavši iz svih mečeva kao pobednik. Godine 1994. Grejsi su se konačno revanširali Japancima.  U prvom kolu Japan Vale Tudo Turnira sastali su se Jošinori Niši (najbolji učenik Masahiko Kimure) i Rikson Grejsi. Rikson ga je zadavio za manje od 3 minuta. Iste te večeri pobedio je još dva protivnika i tako postao šampion Turnira.
 

Posle 1993. i Rojsovih i Riksonovih pobeda na UFC-u i Praidu došlo je do revolucije u svetu borenja, a širom Planete započinju organizovanja brojnih turnira ovog vida borenja: Amerika – UFC, WCC, MARS itd; Japan – Japan Vale Tudo, PRIDE, K-1 HERO'S, Shooto, Ichigeki itd;  Australija – AUFC; Rusija – AFC; Engleska – Cage Rage; Brazil – Jungle Fight i brojni drugi turniri. Zahvaljujući svemu ovome publika polako počinje da spoznaje prave vrednosti, tako da »filmske borilačke veštine« konačno bivaju shvaćene kao velika prevara.

 Familija Grejsi je bila uspešna u većini tadašnjih Vale Tudo borbi, sve dok im početkom 2000.  jedan Japanski borac nije zadao problema. Nakon popularizacije UFC turnira u USA, Japan je započeo seriju Vale Tudo turnira pod imenom Praid (Pride), a jedan borac na svom samom početku privukao je pažnju svih. Bio je to Kazuši Sakuraba. Sakuraba nije bio tada poznat borac, ali je bio kreativan i iskusan. Sakuraba je predstavljao Japanski stil rvanja, koji se u mnogo čemu razlikuje od Američkog rvanja. Najveća razlika je ta što Japansko rvanje ima izvanredno znanje u završnicama u parteru. Stil rvanja koji je Sakuraba primenjivao, izgledao je skoro kao Jiu-Jitsu, a i postoje tvrdnje da je Sakuraba uporedo trenirao i Jiu-Jitsu. Neka istraživanja su dokazala da je Sakurabu trenirao nosilac crnog pojasa u BJJ , Serdjo Penha.

Sakuraba je pobedio u mečevima sa veoma teškim protivnicima iz Japana, uključujući tu i crni pojas u BJJ Konan Silveru. Njega je pobedio polugom na laktu (Juji Gatame), kao i Portugalca Čeiv Brakoa, dobrog poznavaoca BJJ. To je bilo znatno pre Sakurabinih mečeva protiv familije Grejsi.

 Sakurabina prva pobeda bila je nad Rojlerom. Sakuraba je bio teži od Rojlera preko 18kg. Borba je završena prekidom od strane sudije (plasirana završnica - Kimura), uz negodovanje Rojlera.

 Drugi je bio Rojs. Ova borba je trajala oko 1h i 30min nakon čega je iz Rojsovog ugla bačen peškir.

 Treći je bio Renzo Grejsi. Renzo se borio veoma dobro, sve dok Sakuraba nije plasirao istu polugu kojom je pobedio i Rojlera. Poluga je bila plasirana iz stojećeg stava i kada su njih dvojica pali na pod, tokom pada pukla je Renzova ruka. I ponovo članovi Grejsi familije nisu pobedili, a sudija je prekinuo borbu.

 Četvrti je bio Rajan Grejsi, koji je predao borbu nakon povrede ramena i tako izgubio odlukom sudija.

 Grejsi familija je u tadašnje vreme veoma retko gubila mečeve. Den Henderson je pobedio Renzo Grejsija i to je jedna od retkih pobeda koje je izvojevao neko van Jiu-Jitsu sporta, nad članovima familije Grejsi.

Nakon ovih početaka, na MMA sceni se pojavljuju brojni značajni predstavnici ovog sporta širom sveta. Ovi "savremeni gladijatori" u mnogo čemu se razlikuju od BJJ boraca sa početka 1990-tih. Vrlo brzo dolazi do pojave brojinih, veoma uspešnih novonastalih stilova borenja, medju kojima su najpoznatiji , Čute boks (Chute-box), Šuto (Shooto) i Šuters (Shooters) stilovi. Pobeda na turnirima i šampionatima današnjice skoro da je nemoguća, ukoliko borac osim BJJ dobro ne vlada udaračkim tehnikama (boksom, Kik boksom, Tajlandskim boksom) kao i rvanjem. Zbog toga se u svetu, za ovakav vid borenja, ustalio termin MMA (Mixed Martial Arts – mešavina borilačkih veština). Ovaj termin najbolje opisuje koncepciju slobodnog borenja, a to je da su u jednu celinu uklopljene razne borilačke veštine, tvoreći tako sistem borenja koji u sebi objedinjuje rvačke i udaračke tehnike, a borba se vodi na svim distancama i nivoima (od stojećeg stava do partera). 

 

 

 

_

                   

 

Copyright © 2013. MMA & BJJ akademija "Secutor". Sva prava zadržana.

Logo i Web dizajn: Jovan Milićev